Zoals mijn mentor uit Knokke mij inspireerde om te groeien in het vak en in het leven, dat gun ik iedereen.

Laatst had ik een gesprek met een eindredacteur van een tv-programma – of ik een bijdrage wil leveren aan het grotere geheel, maar dat is nog onzeker, dus daarover later meer – en op een gegeven moment vroeg ze mij naar mijn schooltijd. Grappig dat er altijd dingen zijn die me dan als eerste te binnen schieten. Hoe ik als leerling was? Vooral lastig voor de leraren, ben ik bang. En een bron van vermaak voor mijn vrienden, dat dan weer wel!

Theorie versus praktijk
Het ging vooral over het beroepsonderwijs en jongeren die niet presteren op school, maar toch soms heel erg gepassioneerd zijn. Dat herkende ik meteen. Ik weet nog hoe verdrietig mijn ouders waren toen ik van de vakschool in Wageningen werd gestuurd. De toenmalige directeur wilde eigenlijk niet dat ik van school zou gaan. In de praktijk was ik namelijk wél heel gemotiveerd en haalde ik goede cijfers. Toch moest ik gaan. Het probleem zat ’m in de theorie. Het lukte me gewoon niet om daar geconcentreerd mee aan de slag te gaan. In de avonduren heb ik het later wel gehaald. Ook dankzij een docent die mij stimuleerde om mee te doen met vakwedstrijden. Hij was mijn eerste inspirator.

Mentor in Knokke
Daarna ging ik voor een stage naar Atelier Lucas in Knokke. Mijn mentor van toen, Luc, is nog steeds mijn grote inspiratiebron. Ik werkte de hele week voor niets en dan nam hij me op vrijdag mee uit eten in een kroegje om de hoek, dat was de deal. Dan aten we bloedworst met appelmoes – waar ik eerst nogal sceptisch over was, maar zoals altijd met Luc was het van de beste kwaliteit – en mocht ik alles aan hem vragen. Iets waar ik driftig gebruik van maakte. Ik voelde dat hij dingen anders zag dan in Nederland en dat me dat verder zou helpen.
Voor wie denkt dat deze meneer nu wel oud en grijs zal zijn: dat valt mee. Hij is van mijn leeftijd. Ik zie hem nog regelmatig, omdat hij net als ik in de vakgroep Créateurs de Desserts zit. Hij is nog steeds een voorbeeld voor me. Hij doorziet bepaalde dingen heel snel, ook op zakelijk gebied. Het leuke is dat ik hem vaktechnisch inmiddels meer dan geëvenaard heb. Dat geeft hij ook ruiterlijk toe. Maar zonder hem was ik zover niet gekomen!

Het zou fantastisch zijn als ik ook ooit de kans krijg om zo’n inspiratiebron te zijn voor anderen. Wie weet, als het betreffende programma doorgaat…?

Fijne dagen!
Robèrt

Wij gebruiken (analytische) cookies om ervoor te zorgen dat we u de beste ervaring op onze website kunnen bieden.